Kulturë\Letërsi

Ylli Meçe: Atyre që më mohojnë Dardaninë shqiptare

ATYRE QE MË MOHOJNË DARDANINË SHQIPTARE

( Kushtuar bukëshkalit ” L. M ” )

—-

Ti, bir i bushtrës anonime , po-po,

ty të njoha mirë si armik !

Nuk ka si të jetë ndryshe, se shqipe mali

deomos ti nuk je !

Me çmendurinë pa kufi, si munde

të mohosh Dardaninë ?!

Në mos armik, njëlloj tradhëtari më keq

i mjeri ti pa Atdhe !

—-

Shpirtligësisë nuk mund t’i fshihesh,

se… deomos nuk je shqiptar !

Ndryshe, si mund të mohoje paturpësisht

dhe rrënjët e tua ?!

Gjuha jote e kryqezuar keq me qenërine,

pjell vetëm zagarë !

Pa pyete nji herë nënën tënde:

Se cilin qen ke si babalangua ?!

—-

Mësoje bir i të përdalës, se ne vuajmë,

vërtet, vuajmë shumë .

Nga kafshimet tuaja, sa plagë të rënda ,

ka marrë Shqipëria.

Vjen një ditë, të bashkuar fort dhe pa vuajtje

të gjithè do të jemi.

Barasvëllezër të lirë në këtë tokë …

e le të lehi sa të dojë .. qenëria !