Kulturë\Letërsi

Xhelal Hoxha: Porosia ime e fundit

AMANETI IM I FUNDIT

 

Dëgjoni o njerëz shpirtmirë,

 

fjalët e mira fjalë-pakut, amanetin e fundit

 

Kur më të mos jem në këtë jetë,

 

Por të jem atje në fund të katundit.

 

Porosia ime familjes, fisit e plisave:

 

Të më varrosni aty diku, nën hijen e lisave,

 

të më mbuloni ngadalë, me dhe Dardanie

 

As me gurët e tjetrës nahije

 

Asnjë tjetër s’e dua mbi ballë,

 

Veçse flamurin tonë kombëtar!

 

Të më vendosni trupin në një arkivol të thjesht

 

Me një mbulesë të bardhë dua me më mbështjellë

 

Me këtë, dërgon porosi dhe botës i dëshmon;

 

Se ne jemi denbabaden, shqiptarë autokton!

 

Në ceremoninë e varrimit tim si amanet i radhës

 

lutjet të bëhen vetëm shqip, në gjuhën e nanës.

 

Do e s’do të ketë kurora, kjo fare nuk do të ketë rëndësi,

 

Kryesorja, aty asnjë fjalë të mos flitet në gjuhë të huaja, kurrsesi.

 

Me këtë do të më përmbushni amanetin

 

dhe dëshirën time të fundit,

 

njerëzit që i desha, e më deshën, atje në krye të katundit.

Postimet e fundit !